سفره آردی عشایر بختیاری و قشقایی : وسيله اي است كه زنان ايلات و عشاير بختياري و قشقايي و روستائيان استان از آن براي نگهداري آرد در هنگام پخت نان استفاده مي كنند .زني كه نان مي پزد بر روي زمين در كنار يك اجاق مي نشيند. اين زن در طرف چپ خود لگن پر از خمير را مي گذارد و سپس در جلوي رويش سفره اي مي گسترد

كه روي آن ميز كوچك وگرد كوتاهي است بنام (توسي) اجاق كه در طرف راست زن قرار دارد توسط يك ورقه آهني به شكل دايره كه اندكي محدب است به نام (تووه)پوشيده شده است . زير آن سنگهائي است كه فاصله انها با هم به نحوي است كه ضمن كار بتوان به زير آن هيزم راند . زن نان پز كمي آرد دور (توسي)روي سفره مي پاشد و…
بعد از انجام پخت نان آردهاي اضافه ريخته شده در سفره باقي مي ماند تا براي پخت بعدي از آن استفاده شود سفره آردي اغلب به صورت ساده و بي نقش از پشم و نخ پنبه اي و يا تماما نخ پنبه اي به شيوه گليم بافته مي شود .چله كشي سفره آردي مانند قالي بوده و تكنيك بافت فقط بالا و پايين بردن چوب (هاف) و عبور پود صورت مي گيرد
كه با شانه زدن (كركيت)تكميل مي شود اين كار تا انتها به همين صورت انجام مي شود . در بعضي سفره ها بعد از چند رج پود گذاري رنگ پود را عوض نموده تا نفش راه راه به وجود آيد عرض چله سفره آردي 1/20 تا 1متر و طول آن 1/60 تا 1/50متر كه توسط دار زميني بافته مي شود.








دیدگاهتان را بنویسید