سروان لوریمر و بختیاریها : سروان «ديويد لوريمر» همكار ويلسون و يكي از اعضاي اداره سياسي هند بريتانيا بود. وي شخصي دانشمند و علاقمند به زبان، كتب، فرهنگ و تمدن مردمان بومي بود.
هنگامي كه نخستين بار وارد اهواز شد، مأموريت يافت تا بيشتر اوقات خود را صرف مسافرت به نواحي بختياري و ايجاد مناسبات نزديك با بختياريها براي توسعه منافع انگليس در خوزستان نمايد. از جمله اين منافع ميتوان به ايجاد يك مسير كشتيراني در اهواز اشاره كرد.
پس از اينكه لوريمر به سمت كنسول انگليس در خرمشهر منصوب گرديد، حكومت هند انگليس تقاضا كرد تا مسئله نفت بختياري بهجاي اينكه به سفارت انگليس در تهران محول شود، به لوريمر واگذار گردد. لذا او در مسئله نفت نقش زيادي ايفا كرد و در پاييز 1906م/ 1324هـ.ق به منطقه بختياري سفر كرد و به خواستههاي خوانين بختياري گوش فرا داد. او سپس تقاضاي آنها را در رابطه با حفاظت از ميادين نفتي با شركت سنديكاي امتيازات مطرح نمود.
اهميت روابط نزديك و صميمانه با عشاير بختياري
اهميت روابط نزديك و صميمانه با عشاير بختياري در آن هنگام، بدين خاطر بود كه به علت فقدان اقتدار يك دولت مركزي در آنجا، بازرگاني در راههاي خشكي در يد قدرت عشاير بود. به ويژه آنكه مسير راه اصفهان كه عمده اجناس بازرگانان انگليسي به آن شهر فرستاده ميشد از قلمرو عشاير بختياري ميگذشت.
لوريمر كه بعدها به مقام كنسول انگليس در كرمان منصوب شد، به واسطه علاقه به امور علمي و فرهنگي، مكرراً ميان بختياريها رفت و آمد نموده و درباره ادبيات، گويش و ساير ويژگيهاي آنها تحقيق نمود.
ببه ويژه گويش بختياريها سخت مورد توجه و بررسي او قرار گرفت و نتايج مطالعاتش در اين مورد در نشريه انجمن پادشاهي آسيايي منتشر گرديد. او در مقاله تحقيقي خود نشان داد كه گويش بختياري در اصل ايراني و آميخته با كلمات پهلوي قديم و همچنين مخلوطي از واژههاي عربي، تركي و كردي است كه ريشه قومي و عشيرهاي دارد.
دیدگاهتان را بنویسید